نقاشی با ما چه میکند؟ (دورۀ اول«کارگاه نقاشی و روان»)
در این دوره قبل از هر چیز یک سوال بنیادی و تازه را جای یک سوال آشنا و حتی کلیشه گذاشتیم ما از سوال «این اثر چه چیزی را نشان میدهد؟» به سوال «نقاشی یا اثر هنری با ما چه میکند؟» گذار کردیم.
این گذار اثر هنری را صرفاً به ابزاری برای بازنمایی جهان تقلیل نمیدهد بلکه نسبت ما به عنوان سوژه و جهان بیرون و اثر هنری را برجسته میکند. ما از سوژهٔ دورهٔ روشنگری دکارتی که فلسفهٔ دیدن و زیباییشناسیاش متاثر از تصوری منظم، یکدست و متحد از جهان بیرون بود و پرسپکتیو و بازنمایی وسواسگونهٔ آنچه که واقعیت تصور میشد فهمش از هنر را تعیین میکرد. به سوژهای رسیدیم که رد متزلزل و بازیگوشانهٔ نگاهش به جهان و بازنمایی آن سر از نقاشیهای پل سزان درآورد. جایی که دیگر چگونه بازنمایی جهان مسئله نیست بلکه این خود بازنمایی و دیدن است که در نقاشی و اثر هنری به پرسش کشیده میشود. در اینجا دیگر برای این سوژه و «منی» که میبیند فلسفه دکارت کاری از پیش نمیبرد؛ این روانکاوی و نظریات فروید است که همچون سزان خانمان سوژهٔ روشنگری را در هم میکوبد. از دل نقاشی سزان و جنبشاش، انسان با مختصاتی رادیکال ظهور میکند: سوژهٔ مدرن.
در این دوره ما با این پیشفرض پیش رفتیم که روانکاوی پابهپای هنر با این سوژه همراه میشود و آن را شکل میدهد و تعریف میکند. دیگر فاصلهای امن و مشخص میان سوژه و جهان بیرون وجود ندارد، انسان دیگر آنچیزی نیست که فکر میکند هست. و حالا با مفاهیم پیچیدهای چون ناخودآگاه، رویا، مرحلهٔ آینهای، ژويسانس، ابژهa و… شناسایی میشود.
در این دوره در اکوز تلاش کردیم با لنز روانکاوانهٔ فرویدی لکانی به هنر بعد از رنسانس تا معاصر به مثابهٔ بستری پویا و پیچیده و حتی آنتاگونیستی نگاه کنیم. هنر از این زاویهٔ بررسی، محصور به تاریخِ سبکها و تکنیکها نمیشود بلکه همچون اندیشیدنی برای واکاوی و کلنجار رفتن با سوژه در نظر گرفته میشود. سوژهای که دیگر نمیتواند با اطمینان بر آگاهی خود تکیه کند و این میل اوست که بر او سوار است و شکاف و تعلیق و فقدان را تجربهای گریزناپذیر برای سوژه میکند. در این دوره سعی کردیم در دل این شکاف بمانیم و از خلال آن آثار هنریای که ارجاع به این شکاف و مصائب سوژهٔ دارند را با هم تجربه و تفسیر کنیم.
آموزه های لکان و هنر
این دوره بهعنوان یک سفر تحلیلی به عمق آموزههای لکان و ارتباط آن با هنر طراحی شده است.در این مجموعه جلسات، دکتر حسن مکارمی به بررسی مفاهیم کلیدی روانکاوی لکان و تأثیر آنها بر هنر و خلاقیت میپردازد.با توجه به اهمیت زبان، ناخودآگاه و ساختارهای نمادین در کارهای هنری، این دوره شما را به کشف ابعاد پنهان آثار هنری از منظر روانکاوی لکان دعوت میکند. اهداف دوره: آشنایی با اصول پایهای روانکاوی لکان و مفاهیم کلیدی آن مانند «مراحل آینهای»، «نمادین»، «تخیلی» و «واقعی». تحلیل آثار هنری بزرگ و بررسی چگونگی ارتباط ناخودآگاه هنرمند با آثارش. درک نحوهای که روانکاوی لکان میتواند به ما کمک کند تا آثار هنری را از دیدگاه جدیدی تفسیر کنیم. معرفی شیوههای نوین در تفسیر و نقد آثار هنری با استفاده از مفاهیم روانکاوی. دکتر حسن مکارمیدکتر حسن مکارمی، روانکاو برجسته و استاد دانشگاه، یکی از متخصصان مطرح در زمینه روانکاوی لکان و تحلیل هنری است.ایشان سالها تجربه عملی و نظری در زمینه روانکاوی و هنر دارند و در این دوره، آموزههای پیچیده لکان را به شیوهای قابل فهم و عملی ارائه میدهند.دکتر مکارمی با رویکرد تحلیلی و انتقادی خود بهطور مداوم به بررسی رابطه عمیق بین روانکاوی و هنر پرداختهاند. چرا این دوره را انتخاب کنید؟این دوره فرصتی استثنایی برای افرادی است که بهدنبال درک عمیقتر از روانکاوی لکان و تأثیر آن بر هنر هستند.از هنرمندان تا علاقهمندان به روانکاوی، این دوره به شما کمک میکند تا آثار هنری را نه تنها از منظر زیباییشناسی، بلکه از زاویه روانشناختی و روانکاوانه بررسی کنید. با شرکت در این دوره، شما قادر خواهید بود که به آثار هنری نگاه جدیدی پیدا کرده و ارتباطهای عمیقی میان ناخودآگاه هنرمند و اثر هنری برقرار کنید. سلسله سخنرانی: دکتر حسن مکارمی (روانکاو لکانی، هنرمند و نویسنده)دوره شامل ده جلسه و هر ماه یک جلسهشروع: ۲۳ سپتمبر، ساعت ۶ عصر به وقت فرانسهطول دوره: ده جلسه و هر ماه یک جلسه به صورت آنلاین و شرکت برای عموم آزاد است. دوره آموزشی: آموزههای لکان و هنرمدت زمان: ۱۰ جلسه، هر جلسه ۹۰ دقیقه