رویکردی روان‌کاوانه به زیبایی‌شناسی
هانا سگال :در سال ۱۹۰۸ فروید نوشت «ما افراد غیرمتخصص همیشه با شگفتی از خود پرسیده‌ایم ــ مانند آن کاردینالی که این پرسش را از آریوستو کرد ــ این موجود عجیب، یعنی شاعر، مواد کار خود را از کجا به دست می‌آورد؟ چه چیزی او را قادر می‌سازد ما را
مثله‌سازی خلاق دربارهٔ هیولاها و محیط‌ها
نویسنده: جوآن کوپژک (Joan Copjec) عنوان اصلی: Creative Mutilation: Of Monsters and Milieux این مقاله به بدن، نگاه، آفرینش هنری و نسبت موجود زنده با محیط در نقاشی فرانسیس بیکن می‌پردازد و خوانش دلوز را در گفت‌وگو با روانکاوی لاکانی و اندیشهٔ کانگیلم بررسی می‌کند. تن‌مندی زن جوانی، پشت به
بی‌اعتبارسازی درمانگر در انتقال پارانویید
این مقاله به بررسی بی‌اعتبارسازی یا کم‌ارزش‌سازی درمانگر در انتقال پارانویید می‌پردازد. نقطهٔ آغاز بحث، نقد گزارهٔ بالینیِ مطلقی است که بر اساس آن «بیمار پارانویید همیشه درمانگر را بی‌ارزش می‌کند». چنین گزاره‌ای، تفاوت میان ساختار روان‌پریشانه، سازمان شخصیت پارانویید، حالت‌های موقتیِ بدگمانی و دفاع‌های پارانویید را نادیده می‌گیرد و
میان شرق و غرب: سینمای کیارستمی در گفت‌وگوی کوپژِک با لَکان و کُربَن
عباس کیارستمی، فیلم‌ساز برجستهٔ ایرانی، همواره به‌دلیل سبک مینیمالیستی و رویکرد متفاوتش به روایت سینمایی مورد توجه نظریه‌پردازان بوده است. در سال‌های اخیر، خوانش‌های تازه‌ای از سینمای او پدید آمده که در آن‌ها از چارچوب‌های نظری بدیلی همچون روانکاوی لَکانی و فلسفهٔ اسلامی بهره گرفته شده است. یکی از این